Mahsa Asi & Samira salehi pour
Have teranslated a poem by
صدای بازی انگشت کودک و مین ها
سکوت صلح تو در سرزمین غمگین ها
■
هجوم رویش بذر و مزارع سنگی
و سیب های زمینی ظاهراً جنگی
شروع فصل پر از اضطراب را دیدن
دو مین ضدّ نفر را همیشه ترسیدن
رسیدنم به دو سهم از تمام پیروزی
به بند آخر پیمان صلح دیروزی :
" زمین از آن شما مردمان پاینده !
و کودکان و تمامی نسل آینده "
رسیده ام به شکست سکوت آتش بس
به طعم تلخ دو سیبِ زمینی نارس
■
کلاهکی فلزی روی بستری خاکی
زمین و دلهره از بازی خطرناکی
که جیغ می شود احساس کودکم این است
به بند آخر صلحت هنوز خوشبین است
- صدای صحنه فقط گریه ی من و زاری -
و بازگشت به تصویر گنگ و تکراری
دوباره بازی انگشت کودک و مین ها
و
ا ا ا
ن ن ن
ف ف ف
ج ج ج
ا ا ا
ر ر ر
تو
در سرزمین غمگین ها
(1
Sound of the game between kid’s fingers and mines
Silence of thy peace, in the land of cries
■
Rushing growth of seed and stone farms
And the martial potatoes outwards
Worrisome season’s beginning to rise
Everpetrified of two antipersonnel mines
Getting two shares out of the whole vanquishment
To final article of yester’s peace commitment
“Let earth be yours, you men of adoration
Along with children and yet to come generation”
Reaching to the broken silence of the cease fire
To taste of two potatoes not ripened, so bitter
■
In soil the metal hood embedded
With agony of a perilous game, earth pervaded
Earth becomes yell that my baby feels
So sanguine to the last beams of your peace
The sole sound of stage my weeping
To the dull’n dumb scene back – coming
Yet game between kid’s fingers and mines
And
B B B
L L L
A A A
S S S
T T T
Of
Yours
In the land of cries
Translated by Mahsa Asi
(2
Mines, the child’s playing finger and the sound
Thy compromise lull, in mournfuls’ ground
■
The rush of growth, seed’s, in farms
The earthly martial apples, apparently, in roughs
Witness to commence a part, full chapter agitation of
Two anti-personnel mines, fearing forever of
Two shares of all my triumph, my reaching
To yesterday’s peace-pact, part closing
Belong to thou, you lasting men, the earth
To all children, and the whole coming race
Reaching to break of cease-fire, the silence
To taste of two green potatoes, acrimonious
■
On the dusty soil a metallic helmet
Territory and dread of daring tournament
All covered, my child’s sentiment, with yell
To thy peace-pact, optimistic yet
Voice of stage, merely, all my tears and weeping
And the scene returning to, dumb and boring
Mines, afresh the child’s playing finger and the sound
And bursting thou, in mournfuls’ ground
Translated by Samira salehi pour
(The Man He Killed (Thomas Hardy
Had he and I but met
By some old ancient inn,
We should have set us down to wet
Right many a nipper kin!
But ranged as infantry,
And staring face to face,
I shot at him as he at me,
And killed him in his place.
I shot him dead because--
Because he was my foe,
Just so: my foe of course he was;
That's clear enough; although
He thought he'd 'list, perhaps,
Off-hand like--just as I--
Was out of work--had sold his traps--
No other reason why.
Yes; quaint and curious war is!
You shoot a fellow down
You'd treat, if met where any bar is,
Or help to half a crown
اگر یکدیگر را در مسافرخانه ای قدیمی و کوچک ملاقات می کردیم
با هم می نشستیم ، لیوان کوچکی آبجو می نوشیدیم و هم صحبت هم می شدیم
ولی در صف پیاده نظام ، رو درروی هم قرار گرفتیم
من به او شلیک کردم، آنگونه که اوبه من شلیک کرد
و همان جا که ایستاده بود کشتمش.
کشتمش چون دشمنم بود، همین.
البته که دشمنم بود، همین کافی ست.
به این فکر می کرد که چرا اینقدر زود به خدمت ارتش در آمده بود
شاید مثل خودم بیکارشده بود و همه ی ابزار و وسایل کارش را هم فروخته بود
هیچ دلیل دیگری نمی تواند داشته باشد.
آری! جنگ پدیده ای است غریب.
شلیک می کنی و هم نوعی را می کشی.
حال آنکه اگر در بوفه ای ملاقاتش می کردی،
یا او را به نوشیدنی دعوت می کردی و یا نیم کرونی کمکش می کردی.
___________________________________